Αμεινίας ο Παλληνεύς, ο πρωταγωνιστής της Σαλαμίνας
Ο Αμεινίας ο Παλληνεύς υπήρξε πρωταγωνιστής στη ναυμαχία της Σαλαμίνας το φθινόπωρο του 480 π.Χ. Ήταν γιος του Ευφορίωνος από την Ελευσίνα και καταγόταν από την Παλλήνη των Μεσογείων. Προερχόταν από σπουδαία οικογένεια που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό. Αδέλφια του ήταν ο ηρωικός Κυναίγειρος, ο οποίος διακρίθηκε στη μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. και έπεσε μαχόμενος με ανδρεία, καθώς και ο μέγας τραγικός ποιητής Αισχύλος, που επίσης πολέμησε τόσο στον Μαραθώνα όσο και στη Σαλαμίνα, ενδεχομένως και στη ναυμαχία του Αρτεμισίου. Ο τελευταίος αποτύπωσε τις εντυπώσεις και την εμπειρία του από τη ναυμαχία στην περίφημη τραγωδία του «Πέρσες».
Στην περίφημη ναυμαχία όλα τα φώτα στράφηκαν δικαιολογημένα στον Θεμιστοκλή, καθώς με τη στρατηγική του ιδιοφυΐα καθοδήγησε τον ελληνικό στόλο στη νίκη. Όμως, σπουδαίος πρωταγωνιστής στο ίδιο πεδίο υπήρξε και ο Αμεινίας ο Παλληνεύς, τρομερός μαχητής της θάλασσας, ριψοκίνδυνος, ατρόμητος, γρήγορος και αποφασιστικός.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ενώ αρχικά οι ελληνικές τριήρεις κωπηλατούσαν προς τα πίσω για να παρασύρουν τους Πέρσες μέσα στα στενά, προκειμένου να εκμηδενιστεί το αριθμητικό τους πλεονέκτημα και να εξισορροπηθεί το μέτωπο της μάχης, ο Αμεινίας, κυβερνήτης αθηναϊκής τριήρους, πήρε την πρωτοβουλία και όρμησε πρώτος εναντίον του εχθρού.
Συγκεκριμένα, διέταξε τον κελευστή του να χτυπήσει τα κρόταλα «πρόσω ολοταχώς» και η τριήρης όρμησε σαν ξύλινο θεριό πάνω σε ένα από τα φοινικικά καράβια που είχαν χάσει τον σχηματισμό τους και πάλευαν με τα ρεύματα. Με ανατριχιαστικό κρότο το χάλκινο έμβολο διέλυσε τα κουπιά σαν σπιρτόξυλα και χώθηκε στα πλευρά του εχθρικού πλοίου. Οι κωπηλάτες συνεθλίβησαν, ακούστηκαν οιμωγές και ουρλιαχτά, ενώ κάποιοι έπεσαν στη θάλασσα· ώσπου οι άνδρες της τριήρους όρμησαν στο κατάστρωμα και τους αποτελείωσαν όλους.
Οι αρμενιστές του Αμεινία, πίσω από τους οπλίτες, άρχισαν με λοστούς και τσεκούρια να πελεκούν το ακρόπρωρο του εχθρικού πλοίου. Το ακρόπρωρο κατέρρευσε με δυνατό παφλασμό στη θάλασσα, δίνοντας ουσιαστικά το μεγάλο σύνθημα για να ξεκινήσει η πραγματική μάχη. Έτσι, με την πρώτη αυτή κίνηση, ο Αμεινίας έδωσε το έναυσμα για τη γενικευμένη σύγκρουση.Η ενέργειά του θεωρείται το πρώτο πλήγμα της ναυμαχίας. Οι υπόλοιποι Έλληνες, βλέποντας τη σφοδρή σύγκρουση, έσπευσαν να τον συνδράμουν και η μάχη άναψε με πάθος.
Η καταδίωξη της Αρτεμισίας
Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης ο Αμεινίας κατεδίωξε με την τριήρη του την Αρτεμισία, τη βασίλισσα της Αλικαρνασσού, μοναδική γυναίκα ανάμεσα στους στρατηγούς του Ξέρξη την οποία μάλιστα οι Αθηναίοι είχαν επικηρύξει με 10.000 αττικές δραχμές για όποιον την έπιανε ζωντανή. Η Αρτεμισία βρέθηκε σε δεινή θέση, εγκλωβισμένη ανάμεσα σε φίλια και εχθρικά πλοία, χωρίς οδό διαφυγής.Με τόλμη και εξυπνάδα πήρε μια παράτολμη απόφαση: εμβόλισε ένα καρικό πλοίο, σύμμαχο των Περσών, που βρέθηκε μπροστά της. Το χάλκινο έμβολο έσκισε τα πλευρά του, άνδρες έπεσαν στη θάλασσα και το πλοίο βυθίστηκε.
Ο Αμεινίας, βλέποντας τη σκηνή, θεώρησε πως η Αρτεμισία χτύπησε εχθρικό σκάφος και σταμάτησε την καταδίωξη. Έτσι εκείνη σώθηκε, ενώ ο Ξέρξης, παρακολουθώντας από την ακτή, εντυπωσιάστηκε τόσο ώστε να πει το περίφημο: «Οι άνδρες μου έχουν καταντήσει γυναίκες, και οι γυναίκες αναδείχθηκαν άνδρες».
Οι Αθηναίοι τίμησαν τον Αμεινία για τον ρόλο του στη σωτηρία της Ελλάδας. Στην Ψυτάλλεια, το μικρό νησί απέναντι από τη Σαλαμίνα, υπήρχε τόπος που ονομαζόταν άκρα Αμεινίου, αφιερωμένος στη μνήμη του. Το όνομά του διασώθηκε σε επιγραφές και σε ιστορικές αναφορές, δίπλα σε εκείνα των άλλων μεγάλων ηρώων της κλασικής εποχής.
Η μνήμη του Αμεινία παραμένει ζωντανή στην Παλλήνη και γενικότερα στα Μεσόγεια. Ένας αθλητικός σύλλογος στίβου φέρει το όνομά του: Αθλητική Ένωση Μεσογείων «Αμεινίας ο Παλληνεύς», τιμώντας τον τοπικό ήρωα που με την αποφασιστικότητά του συνέβαλε στη νίκη κατά των Περσών και στη διατήρηση της ελευθερίας των Ελλήνων.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου