Μεγας Αλέξανδρος,η πορεία στην Αίγυπτο

 

Ο γιος του Άμμωνα Δία

Λίγο πριν την άλωση της Τύρου, ο Δαρείος έστειλε και πάλι πρεσβεία στον Αλέξανδρο προτείνοντάς του ειρήνη. Του έδινε χρήματα, του παραχωρούσε όλα τα εδάφη από τον Ευφράτη ως το Αιγαίο, του έδινε για γυναίκα του την κόρη του. Σε όλη τη διάρκεια της επτάμηνης πολιορκίας ο Πέρσης βασιλιάς θα μπορούσε να εκστρατεύσει εναντίον του και να τον φέρει σε δύσκολη θέση. Δεν το έκανε, από αδυναμία, από φόβο, από έναν ακόμη κακό υπολογισμό.

 

γράφει ο Θάνος Δασκαλοθανάσης 

Ο Αλέξανδρος θα συσκεφθεί με τους επιτελείς του. Ο συντηρητικός Παρμενίων θα προτείνει την αποδοχή της πρότασης. Ο ορμητικός και φιλόδοξος Αλέξανδρος θα την απορρίψει...

Μετά την κατάληψη της Τύρου, ο μακεδονικός στρατός συνέχισε προς τα νότια την πορεία του, φθάνοντας στη Γάζα, τον Σεπτέμβριο του 332π.Χ.,την τελευταία πόλη στην πορεία από τη Φοινίκη προς την Αίγυπτο. Και αυτή η πόλη ήταν καλά οχυρωμένη πάνω σε ύψωμα, είχε ικανό διοικητή και η επιχείρηση κατάληψής της θα αποδειχτεί επίπονη και μακρά.Υψώθηκε ανάχωμα γύρω από την πόλη,τοποθετήθηκαν πολιορκητικές μηχανές και άρχισαν οι επιθέσεις.Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος ο Μακεδόνας βασιλιάς θα τραυματιστεί δυο φορές στο πόδι και στον ώμο.

Μετά από δίμηνη πολιορκία η πόλη θα πέσει,η τιμωρία θα είναι ανάλογα σκληρή με αυτήν την Τύρου.Την πιο τραγική τύχη θα έχει ο ηγεμόνας της πόλης Βάτης. Ο Αλέξανδρος,σαν ένας άλλος Έκτορας θα τον δέσει στο άρμα και θα το περιφέρει γύρω από τα τείχη της πυρπολημένης Γάζας.Το μήνυμα είναι και εδώ ξακάθαρο...Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει,όποιος τόπος δεν υποτάσσεται,πνίγεται στο αίμα,κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη δύναμή του.

Ήταν πλέον κυρίαρχος σε όλα τα μικρασιατικά παράλια, διέθετε στόλο και ουσιαστικά έχει αποκόψει την Περσική Αυτοκρατορία από τη θάλασσα. Ο δρόμος τώρα ήταν ανοιχτός για την Αίγυπτο που πάντα ασκούσε μια ιδιαίτερη γοητεία στον Αλέξανδρο με τους μύθους και την ιστορία της.Η περιοχή  ήταν ιδιαίτερα σημαντική για τη στρατηγική της θέση αλλά κυρίως για τον πλούτο της και το πολύτιμο προϊόν, το σιτάρι.

Μπαίνοντας στην  έρημο του Σινά τον Νοέμβριο του 332 κμ.Χ.,έπειτα από πορεία εφτά ημερών έφτασε στην πρώτη πόλη στο Πηλούσιο.Εκεί κατέλυσε και ο στόλος του,που μέσω του ποταμού κατευθύνθηκε στη Μέμφιδα,την παλιά πρωτεύουσα της χώρας.Ο Αλέξανδρος πιθανότατα γνώριζε ότι οι Αιγύπτιοι θα τον υποδεχόταν με φιλικό τρόπο,όπως και έγινε.Η Αίγυπτος,άλλοτε παντοδύναμη,εξαναγκάζονταν κάθε τόσο,τα τελευταία διακόσια χρόνια να είναι υποτελής των Περσών.Ο Πέρσης σατράπης Μαζάκης δεν διέθετε ικανή φρουρά,υποδέχθηκε τον Αλέξανδρο,του πρόσφερε την πολη μαζι με όλο το θησαυρό και τον πλούτο της. 

Στην Αίγυπτο ο Αλέξανδρος έκανε όλα όσα έπρεπε να κάνει για να αναγνωριστεί ως κυρίαρχος. Τίμησε τους θεούς των Αιγυπτίων, θυσίασε στον ναό του Άπι, που οι Πέρσες βασιλείς δεν είχαν σεβαστεί, και στις αρχές του 332 π.Χ., στη Μέμφιδα, ανακηρύχθηκε Φαραώ από το παντοδύναμο τοπικό ιερατείο. 

Η παραμονή του στην Αίγυπτο κράτησε έξι μήνες, αρχίζοντας έτσι μια μεγάλη και γόνιμη περίοδο στενής σχέσης της μεγάλης αυτής χώρας με τον ελληνισμό, που θα κρατήσει τριακόσια χρόνια, μέχρι την κατάληψή της από τους Ρωμαίους.

Η Αλεξάνδρεια 

Πλέοντας δυτικά του Νείλου, κινήθηκε κατά μήκος της παραλίας, σε μέρη που μνημονεύει ο Όμηρος, το νησί Φάρος και η λίμνη Μαρεώτιδα.Ο φάρος που θα χτιστεί αργότερα από τους Πτολεμαίους εκεί,θα δώσει το όνομά του σε όλους τους φάρους του κόσμου. Έχοντας αίσθηση του γεωγραφικού χώρου, πολιτική και οικονομική διορατικότητα, ο Αλέξανδρος αποφάσισε να θεμελιώσει μια κραταιά πόλη με μέτωπο στη Μεσόγειο, που θα συνέδεε την Ελλάδα, μέσω του Νείλου, με την πλούσια αιγυπτιακή ενδοχώρα.Η περιοχή  προστατευόταν από τις πλημμύρες του Νείλου.

 

Τον Απρίλιο του 331 π.Χ. ο θεμέλιος λίθος τέθηκε από τον ίδιο τον Αλέξανδρο. Αρχιτέκτονας ήταν ο Δεινοκράτης ο Ρόδιος.Η πόλη σχεδιάστηκε με τεράστιους δρόμους,βασιλικά παλάτια, επιβλητικά κτίρια,μεγάλους κήπους,θέατρα,μεγάλα τείχη και βέβαια δυο μεγάλα λιμάνια για τα πλοία που έρχονταν από τη θάλασσα.Μέσω της λίμνης και πολλών διωρύγων  η σύνδεση με τον Νείλο ήταν εφικτή για τη μεταφορά των εξαγώγιμων προϊόντων.Γρήγορα  η νέα πόλη έγινε οικονομικό και εμπορικό κέντρο και εξελίχθηκε σε μια από τις πιο σημαντικές πόλεις της εποχής της.

Αυτός που ερχόταν να κατακτήσει, που αφάνιζε και κατέστρεφε, την ίδια στιγμή έφτιαχνε, δημιουργούσε και άνοιγε νέους δρόμους. Η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ήταν η πρώτη, η πιο μεγάλη και η πιο λαμπρή από τις συνολικά τριάντα πόλεις που θα ίδρυε σε όλη τη νέα αυτοκρατορία, από τον μακρινό Ινδό, τη Βακτριανή και τον Περσικό Κόλπο έως τη Βόρεια Αφρική.

 

Στο Ιερό του Άμμωνος Διός 

Εν μέσω των εργασιών στη νέα πόλη, ο Αλέξανδρος αποφασίζει να ταξιδέψει σχεδόν μόνος, με μικρή προσωπική φρουρά, μέσα από την καυτή έρημο στην όαση της Σίβα, για το μαντείο του Άμμωνα Δία.Η πορεία ήταν επίπονη και κουραστική,η περιοχή ήταν απογυμνωμένη από κάθε δέντρο και πρασινάδα,οι άνεμοι σκέπαζαν  τα μονοπάτια με άμμο. 

Για έναν άνθρωπο όμως  σαν εκείνον ήταν δεδομένο ότι τα βήματά του θα τον οδηγούσαν εκεί.Από μικρός μεγάλωσε με την ιδέα ότι είχε θεϊκή καταγωγή. Η μητέρα του, Ολυμπιάδα, καλλιέργησε την πίστη πως ήταν γιος του Δία, ενώ η δυναστεία του θεωρούσε ότι καταγόταν από τον Ηρακλή. Μπήκε μόνος του στο ιερό, στάθηκε απέναντι από τον ιερέα του μαντείου, τον ρώτησε για την καταγωγή του και έλαβε την απάντηση που τόσο επιθυμούσε. Ήταν και επίσημα Φαραώ, που σημαίνει γιος του θεού.

Αυτή η βασιλική προπαγάνδα περί της θεϊκής του καταγωγής με τη μορφή που έπαιρνε τώρα, δεν άρεσε βέβαια στους Μακεδόνες, που τη θεώρησαν ως αποκήρυξη της πατρογονικής τους σχέσης με τον Φίλιππο.

Βαθιά θρησκευτικότητα, αναζήτηση του εσωτερικού του κόσμου, άσκηση ψυχής και σώματος ή πάθος για δόξα και τιμές και στρατηγική κίνηση που τον αναγόρευε στο πιο σπουδαίο πρόσωπο του κόσμου; Για τον Αλέξανδρο, με την πολυεπίπεδη και πολυσύνθετη προσωπικότητα, όλες οι ερμηνείες βρίσκουν εξήγηση...

 

Συνεχίζεται...