Η δολοφονία του Καποδίστρια, Γ΄ΜΕΡΟΣ
Τα αίτια της αντίδρασης απέναντι στο Καποδίστρια,όπως ήδη αναφέρθηκαν σε προηγούμενο άρθρο,συμπυκνώνονται σε ένα,στην απέχθεια του Κυβερνήτη για τους πρόκριτους. Διεξήγαγε με ηρεμία τον αγώνα του,ελευθέρωσε τα εδάφη και έφερε την ανεξαρτησία.Έκανε εκλογές και κάνοντας επίδειξη δύναμης έσβησε τη δύναμή τους με τις αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης στο Άργος. Τους αφαίρεσε το δικαίωμα να δικάζουν αυτοί τις διαφορές,όρισε ότι τα δοσίματα των επαρχιών θα έρχονται στην κρατική διοίκηση που θα τα μοίραζε ανάλογα με τις ανάγκες όχι σε αυτούς όπως γινόταν επί Οθωμανών. Δεν δέχθηκε να δοθούν οι υπέρογκες αποζημιώσεις που ζητούσαν οι καπεταναίοι της Ύδρας, των Ψαρών, της Μάνης. Κοτζαμπάσηδες,πολιτικοί,πλοιοκτήτες επιθυμούσαν την πολιτική εξόντωση του Κυβερνήτη που οι ενέργειές του περιόριζαν η και εξουδετέρωναν την εξουσία τους.
γράφει ο Θάνος Δασκαλοθανάσης
Αποτέλεσμα ήταν να σχηματιστεί ένα ισχυρό αντιπολιτευτικό μπλοκ με πυρήνα το αγγλικό κόμμα.Μαυροκορδάτος, Κουντουριώτηδες,Ζαίμηδες,Δεληγιαναίοι,από κοντά και ο Κωλέττης, ως πρόσχημα για τη δράση τους χρησιμοποιούν το κατά τα άλλα σημαντικό αίτημα της παραχώρησης συνταγματικών ελευθεριών.
Πρώτος που αντιδρά πιο δυναμικά είναι ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης που δεν δεχόταν να απεμπολήσει τα προνόμιά του.Στην Μάνη ξεσπά στάση με κεντρικό θέμα τα χρήματα από τις προσόδους της επαρχίας.Ο Πετρόμπεης στην προσπάθειά του να ενωθεί με τους επαναστάτες συλλαμβάνεται από τον Κανάρη.Από κοντά και ο Τσάμης Καρατάσος που στασιάζει το 1831 στη Βοιωτία.Ο ευεργετημένος από τον Καποδίστρια Πολυζωίδης γράφει τώρα λιβέλους για τον Κυβερνήτη ζητώντας τη δολοφονία του,ενώ ο Μιαούλης απέναντι πια στον Κυβερνήτη, καίει τον ελληνικό στόλο στον Πόρο.
Στην Ύδρα όπου έχει καταφύγει ο Μαυροκορδάτος για να συντονίσει την αντιπολίτευση, οι καπεταναίοι στασιάζουν και αναλαμβάνουν τη διοίκηση.Πολλά πρόσωπα του κρατικού μηχανισμού φαίνονται να ελέγχονται από την αντιπολίτευση,ενώ οι φουντώνουν οι φήμες για επικείμενη δολοφονία του Κυβερνήτη.
Ο ίδιος ο Καποδίστριας είναι ενήμερος και γράφει: «Εάν οι Μαυρομιχαλαίοι θέλουν να με δολοφονήσουν,ας με δολοφονήσουν. Θα έλθει κάποτε η ημέρα, που οι Έλληνες θα εννοήσουν την σημασίαν της θυσίας μου!»,
Η δολοφονία ορίζεται στις 20 Σεπτεμβρίου 1831,όμως ο αδελφός του Καποδίστρια Αυγουστίνος,γνωρίζοντας τη φημολογία,τον αποτρέπει από τον συνήθη εκκλησιασμό του στον Άγιο Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο.
Την επόμενη όμως Κυριακή,στις 27 του Σεπτέμβρη, ο Κυβερνήτης αγνοεί τις προειδοποιήσεις.Σηκώνεται,όπως το συνήθιζε από τα χαράματα,ντύνεται,ετοιμάζεται και με συνοδεία ενός μόνο μονόχειρα Κρητικού φρουρού και ενός στρατιώτη,κατευθύνεται στον Άγιο Σπυρίδωνα.
Λίγα μέτρα πριν τον ναό ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης,φορώντας τα κυρικάτικά τους ρούχα,τον χαιρετούν και τον προσπερνούν. Ο κυβερνήτης ανταποδίδει τον χαιρετισμό.Φθάνοντας στον ναό ο Κωνσταντίνος στάθηκε έξω με το βλέμμα προς την πλευρά που έρχεται ο Κυβερνήτης,ενώ ο Γεώργιος στην είσοδο του ναού,κοιτάζοντας προς το εσωτερικό.
Ο Καποδίστριας φορώντας το τσόχινο παλτό του,το καπέλο και τα γάντια του,πλησιάζει,κοντοστέκεται,βγάζει το καπέλο για να εισέλθει ασκεπής στον ναό και να κάνει τον σταυρό του.Την στιγμή ακριβώς αυτή ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης τον πυροβολεί από κοντά στο κεφάλι,ενώ ταυτόχρονα ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης τον μαχαιρώνει στο θώρακα.Ο φρουρός πυροβολεί τον Κωνσταντίνο,τον τραυματίζει,στη προσπάθειά του να διαφύγει συλλαμβάνεται, λιντσάρεται και πεθαίνει.Ο Γεώργιος καταφεύγει στη γαλλική πρεσβεία ζητώντας άσυλο, λίγο μετά καταδικάζεται σε θάνατο και εκτελείται.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας,ο ιδιαίτερος αυτός άνθρωπος,ο περίεργος κόμης,έζησε σε έναν κόσμο που παραξενευόταν από την παρουσία του,άλλοτε τον θαύμαζε και άλλοτε τον μισούσε χωρίς να τον καταλαβαίνει. Ξεκίνησε από το νησί του και κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης, όρθωσε το ανάστημά του,συγκρούστηκε και επιβλήθηκε στους δυνατούς του κόσμου,θέλησε να φτιάξει κράτος από το τίποτα,κόντρα στα συμφέροντα,στα προνόμια και στους τοπικισμούς.Ήταν δεδομένο ότι έπρεπε να φύγει από τη μέση και αυτό υπαγόρευε η αγγλική πολιτική που ήθελε την Ελλάδα να γίνει ένα προτεκτοράτο της.
Αλήθεια πόσους ανθρώπους σαν αυτόν είχε την ευλογία να έχει η Ελλάδα; Tην πατρίδα είχε στο μυαλό του και την αποκατάστασή της ακόμα και με τη βία,τα συμφέροντα αυτής και μόνο υπηρετούσε,όταν με ευφυΐα και διπλωματική ικανότητα μοναδική που κανείς άλλος δεν διέθετε, διαχειριζόταν τα θέματα κόντρα στους βασιλιάδες της Ευρώπης.Με την προστασία και μόρφωση των παιδιών της αχολήθηκε,τους αδύνατους και τους πένητες θέλησε να προστατεύσει από την επιβουλή των αρχόντων τους.Όλο του το «είναι» αφιέρωσε χωρίς να πάρει τίποτα για λογαριασμό αλλά δίνοντας και τα υπάρχοντά του.
Το σίγουρο είναι ότι η Ελλάδα του Καποδίστρια θα ήταν ένα άλλο κράτος και όχι το υποχείριο των Ξένων,όπως δρομολογήθηκε από κει και πέρα με την επιβολή της "ελέω Θεού βασιλείας"...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου