Ιωάννης Καποδίστριας, ο θεμελιωτής του ελληνικού κράτους , Α΄ ΜΕΡΟΣ

Κορυφαία προσωπικότητα με τεράστιο διεθνές κύρος και σπουδαίο έργο και στο εξωτερικό ο Ιωάννης Καποδίστριας αποτελεί δυστυχώς για την χώρα μας τη χαμένη ευκαιρία για τη δημιουργία μιας ευνομούμενης και σύγχρονης για τα τότε δεδομένα πολιτείας.Η δολοφονία του ήταν η αφετηρία για τη λανθασμένη διαδρομή που ακολούθησαν τα ελληνικά πράγματα στα κατοπινά χρόνια. Οι Έλληνες έκαναν ό,τι μπορούσαν για να περάσουν στη βαυαροκρατία και στην εξάρτησή από τον ξένο παράγοντα αναβάλλοντας για πολλά χρόνια τις όποιες δημοκρατικές εξελίξεις.

γράφει ο Θάνος Δασκαλοθανάσης 

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 1776 την περίοδο της Ενετοκρατίας. Ο πατέρας του Αντώνιος - Μαρία καταγόταν από οικογένεια ευγενών, καθώς ένας από τους πρόγονούς του είχε λάβει τον τίτλο του Κόμη.Η οικογένεια της μητέρας του Διαμαντίνας (Αδαμαντίας) Γονέμη, ήταν επίσης από αρχοντική γενιά.Ο νεαρός Ιωάννης εκτός από την εγκύκλιο παιδεία έμαθε ξένες γλώσσες,ενώ είχε ιδιαίτερη κλίση προς την μελέτη της ορθόδοξης πίστης,συνομιλώντας συχνά με τον μοναχό Συμεών στη Μονή Πλατυτέρας.

Το 1794 φεύγει για την Ιταλία για να σπουδάσει στο περίφημο πανεπιστήμιο της Πάδοβας ιατρική, φιλοσοφία και νομικά. Στην Ευρώπη διαδίδονται οι επαναστατικές ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης και οι διακηρύξεις των υλιστικών θεωριών. Το 1797 επιστρέφει στη γενέτειρά του Κέρκυρα και ασκεί την ιατρική, προσφέροντας αμισθί τις υπηρεσίες του προς τον φτωχό κόσμο.Με την ευγένεια που τον διακρίνει και την αριστοκρατική του εμφάνιση γίνεται ιδιαίτερα αγαπητός στους Κερκυραίους.Παράλληλα αναπτύσσει φιλολογική και επιστημονική δράση,ιδρύει και προεδρεύει του «Εθνικού Ιατρικού Συλλόγου».

 

Είσοδος στην πολιτική

Δύο χρόνια αργότερα,όταν η Ρωσία και η Τουρκία καταλαμβάνουν για λίγο τα Επτάνησα τα οποία μέχρι τότε κατείχαν οι Γάλλοι, του ανατίθεται η διοίκηση του στρατιωτικού νοσοκομείου.Το 1800 δημιουργείται η «Πολιτεία των Επτά Ηνωμένων Νήσων» που αναγνωρίζεται από την Αγγλία και την Τουρκία. Θα την κυβερνούσαν οι πρόκριτοι και οι ευγενείς του τόπου.Oι εξελίξεις προκαλούν αντιδράσεις και κινητοποιήσεις.Ακριβώς τότε ο νεαρός Καποδίστριας μπαίνει για πρώτη φορά στην ενεργή πολιτική, αναλαμβάνει το αξίωμα του αυτοκρατορικού επιτρόπου στην Κεφαλλονιά που βρίσκεται σε επαναστατικό αναβρασμό. Χάρη στην πολιτική του οξυδέρκεια και πειθώ αποτρέπει την τοπική εξέγερση, που θα είχε απρόβλεπτες συνέπειες στη συνοχή του νεότευκτης πολιτείας. Το 1803 αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της Ιόνιος Πολιτείας και προχωρεί στη ψήφιση νέου Συντάγματος που θα είναι δημοκρατικό και φιλελεύθερο.Τότε γνωρίζεται και με τον Γεώργιο Μοτσενίγο πληρεξούσια της ρωσικής αυλής ο οποίος αμέσως θα καταλάβει τις ικανότητες και αρετές του Καποδίστρια.Κατά τη διάρκεια της θητείας του αναδιοργανώνει τη δημόσια διοίκηση,δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση.Η ρωσική αντίδραση στο φιλελεύθερο σύνταγμα επιφέρει αλλαγές και τροποποιήσεις που θα οδηγήσουν στην ψήφιση του Συντάγματος του 1806.Ο Καποδίστριας δέχεται τις ρωσικές απαιτήσεις,γιατί έχει πειστεί ότι η Ρωσία είναι η δύναμη εκείνη που θα μπορούσε να βοηθήσει στην απελευθέρωση της Ελλάδας.

Τον Μάρτιο του 1807 πηγαίνει στη Λευκάδα, την οποία απειλεί με κατάληψη ο Αλή Πασάς. Αναδιοργανώνει την άμυνα του νησιού, αποτρέποντας την απειλή. Εκεί γνωρίζεται για πρώτη φορά με τον Κολοκοτρώνη,τον Νικηταρά,τον Ανδρούτσο και τον Μπότσαρη, που αργότερα θα πρωτοστατούσαν στην Επανάσταση.

Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας

Το 1807 ο Ναπολέων αναγκάζει τη Ρωσία να δεχτεί ανακωχή,τα Ιόνια νησιά παραχωρούνται στη Γαλλία. Ο Καποδίστριας βρίσκεται πολιτικά ανενεργός,οι Ρώσοι όμως δεν τον ξεχνούν. Πιθανότατα με πρόταση του Μοτσενίγου ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών τον ονομάζει ιππότη του τάγματος της Αγίας Άννης και τον καλεί κοντά του. Στις 16 Ιανουαρίου 1809,στην καρδιά του ρωσικού χειμώνα φτάνει στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 33 ετών.

Η ζωή του θα είναι μετρημένη και δύσκολη,θα μπορούσε να επιδιώξει μεγαλεία και τιμές,πλούσιο γάμο,κάτι τέτοιο όμως θα τον έβγαζε έξω από τις αρχές και τους στόχους του. Παρακολουθεί την εξέλιξη των ρωσοτουρκικών σχέσεων, κάνει σχέδια, μελετά την κατάσταση στη Μολδοβλαχία, συντάσσει σχετικό υπόμνημα στον Τσάρο.Τον Αύγουστο του 1811 μετατίθεται στη διπλωματικός ακόλουθος στη Βιέννη.Εκεί πέρα βρίσκει την ευκαιρία να συναναστραφεί με πολλούς Έλληνες.Γρήγορα κινεί τις υποψίες του Μέττερνιχ που τον παρακολουθεί στις πολιτικές και διπλωματικές του κινήσεις.Ο διπλωμάτης Καποδίστριας θα αποδείξει γρήγορα τις ικανότητες του προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στον τσάρο στο μέτωπο της Βεσσαραβίας(Ουκρανία).Είναι η εποχή των μεγάλων ρωσογαλλικών μαχών.Τον Οκτώβρη του 1813 Είναι παρών στη μάχη της Λειψίας που θα σημάνει το τέλος του Ναπολέοντα.Ο πολύτιμος πια για τους Ρώσους Καποδίστριας,αφού πρώτα παρασημοφορηθεί,θα σταλεί στην Ελβετία με ειδική αποστολή να την αποσπάσει από τη γαλλική επιρροή χωρίς να επωφεληθούν τίποτα οι σύμμαχοι με τους Ρώσους Αυστριακοί.Προηγουμένως έχει γνωρίζει την Ρωξάνδρα, Κυρία επί των Τιμών της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ στην τσαρική αυλή Ο Καποδίστριας συνδέεται  με  ερωτικά και μάλιστα -σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς- της έκανε πρόταση γάμου. Η Ρωξάνδρα ήταν φιλέλλην και δραστήριο μέλος της Φιλομούσου Εταιρείας Βιέννης, που ίδρυσε ο Καποδίστριας.

Στην Ελβετία

Στην Ελβετία που μετά από εμφύλιο πόλεμο με θρησκευτικές διαστάσεις έχει περιέλθει στη γαλλική κυριαρχία ο Καποδίστριας αφού εκθέτει με διπλωματικό ελιγμό τους Αυστριακούς και τον Μέττερνιχ ρίχνεται με τα μούτρα στη δουλειά.Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ενότητα, ανεξαρτησία και  ουδετερότητα της Ελβετίας και συνεισφέρει τα μέγιστα στο ελβετικό σύνταγμα,που προέβλεπε 19 αυτόνομα κρατίδια (καντόνια) ως συστατικά μέλη της ελβετικής ομοσπονδίας.Οι Ελβετοί τον τίμησαν για την προσφορά του και τον τιμούν μέχρι και σήμερα.Εκεί στην Ελβετία δείχνει το ενδιαφέρον του για την παιδεία και για τα εκπαιδευτήρια του Πεσταλότσι.

Τον Σεπτέμβρη του 1814 μετά την ήττα του Ναπολέοντα συγκαλείται το Συνέδριο της Βιέννης. Καταλυτικό ρόλο στη νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης παίζουν η Ρωσία,Αυστρία,Αγγλία, Πρωσία και η Γαλλία των Βουρβόνων που είχαν παλινορθωθεί. Ο Καποδίστριας συμμετέχει ως μέλος της ρωσικής αντιπροσωπείας και είναι ο πρωταγωνιστής κάτι που αναγνωρίζουν ακόμα και οι Αυστριακοί.Αποτελώντας το φιλελεύθερο αντίβαρο στην αντιδραστική πολιτική του αυστριακού πρίγκιπα Μέττερνιχ πετυχαίνει την εξουδετέρωση της αυστριακής επιρροής, την ακεραιότητα της Γαλλίας υπό Βουρβόνο μονάρχη, μετά την πτώση του Ναπολέοντα, καθώς και τη διεθνή ουδετερότητα της Ελβετίας, υπό την εγγύηση των Μεγάλων Δυνάμεων. Δεν χάνει την ευκαιρία να κάνει αναφορά στην Ελλάδα ζητώντας από τους Ευρωπαίους ηγέτες να προνοήσουν για την απαλλαγή των Ελλήνων από τον οθωμανικό ζυγό που τους απειλεί με εξαφάνιση.Προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης των Ελλήνων προχωρεί στην δημιουργία «Φιλόμουσης Εταιρείας» με έδρα τη Βιέννη.Βέβαια δεν καταφέρνει να αποτρέψει τη δημιουργία της Ιεράς Συμμαχίας που ο τσάρος Αλέξανδρος προχωρεί μαζί με τη Πρωσία και την Αυστρία. Ήταν 26 Σεπτεμβρίου του 1815. 

 

 

Ο Καποδίστριας δεν απογοητεύεται και αφού συμβάλλει στην ακεραιότητα της Γαλλίας πετυχαίνει για τα υπό αγγλική κατοχή Ιόνια νησιά συνταγματικές ελευθερίες, ελεύθερη εκπαίδευση σε γλώσσα ελληνική και ανεξαρτησία. Στις 5 Νοεμβρίου υπογράφεται η συνθήκη ίδρυσης των Ηνωμένων Πολιτειών των Ιονίων Νήσων υπό την αγγλική προστασία.Ως πληρεξούσιος της Ρωσίας τη συμφωνία υπογράφει εκ μέρους της ο ίδιος ο Καποδίστριας.Ο τσάρος εκτιμώντας την προσωπικότητα,τον χαρακτήρα και τις αδιαμφισβήτητες διπλωματικές του ικανότητες αποφασίζει να τον χρίσει υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας.Ο 39χρονος πια Καποδίστριας,ξεκινώντας από ένας άγνωστος κόμης  μέσα στη δαιδαλώδη ρωσική πολιτική σκηνή,είχε καταφέρει να ανελιχθεί στην κορυφή,ξεπερνώντας τις αρχικές προσδοκίες του.

Προσπαθεί να οργανώσει το υπουργείο εξωτερικών της Ρωσίας,δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην οργάνωση και διοίκηση της Μολδαβίας.Στο συνέδριο του Άαχεν το φθινόπωρο του 1818 ο Καποδίστριας θα επιχειρήσει χωρίς επιτυχία να πετύχει τη διάλυση της Ιεράς Συμμαχίας προτείνοντας την δημιουργία ευρωπαϊκού συνδέσμου που θα συμμετέχουν όλα τα κράτη της Ευρώπης.Ο Καποδίστριας πιστεύει ότι είναι αναγκαιότητα η επιβολή συνταγματικών θεσμών και η προάσπιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι μόνο έτσι μπορεί να μπει ανάχωμα στην εξάπλωση των επαναστάσεων.Απέναντι του σε αυτά τα σχέδια θα είναι η Αυστρία του Μέτερνιχ που φοβάται πάντα μια γαλλορωσική σύμπραξη και η Αγγλία που δεν θέλει να ξεσηκωθούν οι αποικίες της.

Τον χειμώνα του 1818 ο Καποδίστριας με επιβαρυμένη την υγεία του παίρνει άδεια από τον τσάρο και επιστρέφει στη γενέτειρά του την Κέρκυρα.Εκεί συναντάται με πρόκριτους και καπεταναίους,τον Κολοκοτρώνη,τον Μάρκο Μπότσαρη και άλλους.Όλοι περιμένουν να ακούσουν από τον υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας ότι ο τσάρος είναι έτοιμος να στείλει στρατό για να ελευθερώσει την Ελλάδα.Ο Καποδίστριας θα τους μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας,η Ρωσία δεν είναι έτοιμη να κάνει οποιαδήποτε κίνηση,τους ζητά να περιμένουν και να κάνουν υπομονή.

Η ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Την ύπαρξη της Φιλικής Εταιρείας ο Καποδίστριας την είχε πληροφορηθεί στα 1816,χρονιά που έγινε υπουργός εξωτερικών,όταν έφτασε στα χέρια του μια επιστολή του Ιθακήσιου Νικόλαου Γαλάτη,στην οποία του ζητούσε να τον συναντήσει.Ο Καποδίστριας,αφού πρώτα ενημερώνει τον τσάρο,δέχεται τον Γαλάτη ο οποίος του μιλά για την εταιρεία  και του ζητά επίμονα να αναλάβει την αρχηγία.Ο Καποδίστριας αρνείται,τον επιπλήττει και τον διώχνει κακήν κακώς.

Στα 1818 θα έλθει και πάλι σε γνώση της δράσης της εταιρείας, όταν ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης μέσω ενός φιλικού θα στείλει επιστολή στον Τσάρο ζητώντας δήθεν χρήματα για ένα σχολείο στη Μάνη,αλλά ουσιαστικά για να διερευνήσει τις προθέσεις του.Με εντολή του Αλέξανδρου ο Καποδίστριας απαντά στον Πετρόμπεη ότι καταδικάζει τις ενέργειες των φιλικών και τον καλεί να μεριμνήσει ώστε να μη χαθεί κόσμος εξαιτίας αυτών των ενεργειών.

Στα 1820 πια η Εταιρεία έχει εξαπλωθεί σε όλη την βαλκανική και αριθμεί πάνω από 3.000 μέλη αλλά δεν διαθέτει  έναν επιφανή αρχηγό.Τον Γενάρη του 1820 ο Εμμανουήλ Ξάνθος,εκ των ιδρυτών της,επισκέπτεται τον Καποδίστρια στο γραφείο του στην Πετρούπολη και του  ζητά να αναλάβει την αρχηγία. Του διευκρινίζει ότι η επανάσταση θα γίνει από τους Έλληνες και ζητά μόνο πολιτική και οικονομική στήριξη από τον Τσάρο.Ο Καποδίστριας του απαντά ότι δεν είναι κατάλληλες οι συνθήκες και ότι χρειάζεται να υπάρξει αναβολή των σχεδίων.Ούτε την επανάσταση αποκλείει ούτε και την ανάληψη της αρχηγίας.Ο Ξάνθος ξεκαθαρίζει ότι η επανάσταση δεν μπορεί να περιμένει. Ο Καποδίστριας καταλαβαίνει ότι οι Έλληνες θα κάνουν πράξη τα σχέδιά τους,του ζητά να σκεφτούν και άλλους τρόπους για να επιτύχουν και εύχεται να τους βοηθήσει ο Θεός.Η πεποίθησή του ήταν ότι αν έμπαινε αρχηγός αυτός, θα έμοιαζε σαν ρωσική επιχείριση,οι άλλες δυνάμεις θα ήταν απέναντί του και το όλο εγχείρημα θα αποτύγχανε.Ενώ αν έμενε ως υπουργός του τσάρου, θα μπορούσε να προσφέρει πολλά περισσότερα.

Αρχές καλοκαιριού του 1820,ο υπασπιστής του τσάρου πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης επισκέπτεται τον Καποδίστρια το οποίο σέβονταν και εκτιμούσε απεριόριστα και του ανακοινώνει την απόφασή του να ηγηθεί της Εταιρείας. Ο Καποδίστριας που είναι γνώστης των εξελίξεων γύρω από την φιλική εταιρεία, τον ενθαρρύνει και του υπόσχεται ότι θα βοηθήσει όπως μπορεί.Οι δύο άνδρες δεν επρόκειτο να ξανασυναντηθούν ποτέ...

Η έκρηξη της επανάστασης

Όταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο και κηρύσσει την επανάσταση στη Μολδοβλαχία (Φεβρουάριος του 1821) ο Καποδίστριας είναι μαζί με τον Τσάρο στο Λάιμπαχ για την αντιμετώπιση των επαναστατικών κινημάτων που ξεσπούν σαν φωτιές στην νότια Ιταλία (επανάσταση στο βασίλειο των δύο Σικελιών). Η διακήρυξη «Κινηθείτε ω φίλοι, και θέλετε ιδή μίαν Κραταιάν δύναμιν να υπερασπισθή τα δικαιά μας» δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι πίσω από΄την κίνηση αυτή βρίσκεται ο Καποδίστριας,δηλαδή η Ρωσία και ο Τσάρος.Ο Μέττερνιχ ζητά και πετυχαίνει την καταδίκη της ελληνικής επανάστασης. Ο τσάρος αντιδρά άμεσα,διώχνει τον Υψηλάντη από τον στρατό και δεν δέχεται τις εισηγήσεις του Καποδίστρια να συνδράμει τους Έλληνες.Στο μεταξύ ξεσπά και η επανάσταση στην Πελοπόννησο για την οποία φαίνεται αρχικά να μην αναγνωρίζεται η σπουδαιότητά της από Τούρκους και ξένους,κάτι που διευκολύνει τους επαναστατημένους Έλληνες να πετύχουν τις πρώτες νίκες.

Ο τσάρος προχωρεί παραπέρα μάλιστα, αφαιρεί το δικαίωμα από τον Καποδίστρια να χειρίζεται τα θέματα που έχουν να κάνουν με το «ανατολικό ζήτημα» και δίνει το ελεύθερο στον Μέττερνιχ να διαπραγματεύεται με τους Τούρκους εκ μέρους του. Είναι φανερό ότι η θέση του Καποδίστρια στο υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας είναι πια κενή περιεχομένου.Το καλοκαίρι του 1822,αφού πρώτα πουλά όλα τα υπάρχοντά του και με τα οποία συνδράμει τον Αγώνα των Ελλήνων,αποχωρεί από την Πετρούπολη με προορισμό την Γενεύη και την Ελβετία.

Στην Ελβετία όπου δεν τον ξεχνούν και τον υποδέχονται φιλόξενα ο Καποδίστριας θα εγκατασταθεί σε δυο μικρά δωμάτια συνεχίζοντας τον λιτό και σχεδόν ασκητικό τρόπο ζωής του. Στα δύο χρόνια που ακολουθούν συγκεντρώνει πληροφορίες μέσα από φίλους και γνωστούς σε διάφορα σημεία.Είχε τον Ιγνάτιο που βρισκόταν στην Πίζα και τον αδερφό του Βιάρο στην Κέρκυρα.Ασχολείται με τα ορφανά της πατρίδας του που κατακλύζουν τα οικοτροφεία της Ευρώπης.Ο πιο σημαντικός άνθρωπος που ανταποκρίνεται στο φιλελληνικό κάλεσμά του είναι ο Ελβετός τραπεζίτης Εϋνάρδος που θα αναδειχτεί σε ένα πιστό και γενναιόδωρο φίλο της Ελλάδας.Στη Βιέννη,Ζυρίχη και άλλες πόλεις δημιουργούνται φιλελληνικές επιτροπές.Μέχρι το 1825 το φιλελληνικό κίνημα ανάβει κυριολεκτικά σε όλη την Ευρώπη και αυτό είναι κυρίως έργο του Καποδίστρια.Στέλνει επιστολές σε προκρίτους και καπεταναίους μέσα από τις οποίες δίνει οδηγίες σε στρατιωτικό και διπλωματικό επίπεδο.Τους καλεί να συνεχίσουν τον Αγώνα,να μην περιμένουν άμεση βοήθεια αλλά να προσβλέπουν στην συμπάθεια και τη βοήθεια από τους ξένους λαούς.

Τον Οκτώβρη του 1825 τον επισκέπτεται ο Σ. Κάνινγκ,ξάδερφος του Άγγλου υπουργού εξωτερικών Τζωρτζ Κάνινγκ μεταφέροντας του σκέψεις και προτάσεις της αγγλικής διπλωματίας για την υποστήριξη του ελληνικού αγώνα. Το σχέδιο προβλέπει αυτονόμηση με την επικυριαρχία της Αγγλίας κατά το πρότυπο των Ιονίων Νήσων κάτι που δεν ικανοποιεί τον Έλληνα πολιτικό.

Την 1η Δεκεμβρίου 1825 πεθαίνει ο Αλέξανδρος.Ο Καποδίστριας συνεχίζει τη δράση του ταξιδεύοντας στην Ευρώπη,φτάνει στον Παρίσι για να υποστηρίξει τον ελληνικό αγώνα.Στέλνει επιστολή στον νέο τσάρο Νικόλαο μέσα από την οποία τον καλεί να υποστηρίξει τους Έλληνες.

Τον Απρίλη του 1826 η πτώση του Μεσολογγίου συνταράζει όλη την Ευρώπη.Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αυτό είναι το τέλος της επανάστασης.Ο Καποδίστριας γνωρίζοντας πώς έχει διαμορφωθεί η κοινή γνώμη αλλά και η διπλωματική κονίστρα,έχει άλλη άποψη.΄

«Από μια τέτοια συμφορά θα αρχίσει η σωτηρία της Ελλάδος».

Στον διεθνή ορίζοντα όμως φαίνονται οι πρώτες ακτίνες αισιοδοξίας. Από τις 4 Απριλίου 1826 ο Νικόλαος είχε υπογράψει με την Αγγλία το πρωτόκολλο της Πετρούπολης που αναγνώριζε για πρώτη φορά την Ελλάδα ως αυτοδιοικούμενη περιοχή υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου. 

 

Η εκλογή του ως Κυβερνήτη της Ελλάδας

Στα 1827 και ενώ ο Ιμπραήμ είχε αποβιβαστεί στον Μοριά και οι Τούρκοι πολιορκούσαν την Πελοπόννησο οι επαναστατημένοι Έλληνες φιλονικούσαν χωρισμένοι στα τρία κόμματα (αγγλικό,γαλλικό,ρωσικό) που δημιουργήθηκαν με αρχηγούς αντίστοιχα τον Μαυροκορδάτο,Κωλέττη και Κολοκοτρώνη.Μέσα σε αυτό το κλίμα αντιπαλότητας και μεγάλων ανταγωνισμών ακόμα και για τον τόπο διεξαγωγής ξεκινά η Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, της οποίας η πιο σημαντική απόφαση είναι η εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως κυβερνήτη της Ελλάδας.Οι εμφύλιες ραδιουργίες συνεχίζονταν με κλιμακούμενη ένταση,όμως την ημέρα που πέφτει η Ακρόπολη η Γαλλία προσχωρεί στο πρωτόκολλο της Πετρούπολης.Η πανευρωπαϊκή λαϊκή πίεση έχει αποτελέσματα.Στις 6 Ιουλίου 1827 υπογράφεται η συνθήκη του Λονδίνου ανάμεσα σε Αγγλία,Γαλλία και Ρωσία που αναγνώριζε αυτόνομη Ελλάδα στη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου. Το πιο σημαντικό είναι ότι προνοούσε για την αποστολή τριεθνούς στόλου για την επιβολή της απόφασης.Ο δρόμος για την ελευθερία του Γένους είχε ανοίξει…

Στο Βερολίνο μια εφημερίδα της εποχής δημοσίευσε την είδηση της εκλογής του Καποδίστρια ως κυβερνήτη της Ελλάδας.Ευρισκόμενος στην πόλη καθ΄οδόν προς την Αγία Πετρούπολη διάβασε την είδηση και έγραψε για επιβεβαίωση στον αδερφό του Βιάρο.Στη ρωσική πρωτεύουσα έζησε την ικανοποίηση οι πάντες να του σφίγγουν το χέρι.Στις 14 Αυγούστου έστειλε επιστολή προς τον πρόεδρο της εθνοσυνέλευσης ότι αποδέχεται την πρόταση και ευχαριστεί για την τιμή που του γίνεται.