Οι πολεμικές επιχειρήσεις από την 1η Ιανουαρίου 1941 έως την Εαρινή Επίθεση
Οι πολεμικές επιχειρήσεις από την 1η Ιανουαρίου έως την Εαρινή Επίθεση
Οι πρώτες σελίδες των εφημερίδων
γράφει ο Θάνος Δασκαλοθανάσης
Στις αρχές του 1941, ο ελληνικός στρατός είχε ήδη σημειώσει σημαντικές επιτυχίες απέναντι στους Ιταλούς. Ύστερα από την απόκρουση της ιταλικής εισβολής τον Οκτώβριο του 1940, οι ελληνικές δυνάμεις είχαν περάσει στην αντεπίθεση, καταλαμβάνοντας πόλεις της Βόρειας Ηπείρου όπως η Κορυτσά, το Αργυρόκαστρο, η Πρεμετή και η Χειμάρρα. Ωστόσο, καθώς μπήκε ο χειμώνας, το μέτωπο σταθεροποιήθηκε περίπου στη γραμμή Βερατίου – Τεπελενίου – Κλεισούρας.
Ο εχθρός είχε αιφνιδιαστεί πλήρως από την ελληνική αντεπίθεση, και οι αλλεπάλληλες αλλαγές στην ιταλική ηγεσία αποδεικνύουν την κρίση και το αδιέξοδο στο οποίο είχαν περιέλθει. Ο Μουσολίνι διέθετε μεν ισχυρές δυνάμεις, όμως τους έλειπαν πλέον το ηθικό και η ορμητικότητα που θα επιθυμούσε. Και ενώ ο Χίτλερ προβληματίζεται και δίνει οδηγίες για επικείμενη επέμβαση, ο Μουσολίνι προετοιμάζει μια τελευταία, μεγάλη επίθεση, την οποία προγραμματίζει για τις αρχές της άνοιξης.
Στην Ελλάδα, στον τρίτο πια μήνα του πολέμου, υπήρχε σίγουρα μια κόπωση, αλλά και βεβαιότητα και προσμονή για τη νίκη των Συμμάχων επί των δυνάμεων του Άξονα. Όλα κυλούσαν στον ρυθμό του πολέμου, όμως μια σχετική κανονικότητα είχε αρχίσει να επανέρχεται στην κοινωνία. Ο στρατός είχε επιτελέσει ένα θαύμα. Η αεροπορία, με τις περιορισμένες δυνατότητές της, είχε ουσιαστικά εξουδετερωθεί από την αντίστοιχη ιταλική, χωρίς ωστόσο να λείψουν ορισμένα μεμονωμένα κατορθώματα. Το πολεμικό ναυτικό, με την κάλυψη του πανίσχυρου αγγλικού στόλου, είχε καταφέρει σημαντικά πλήγματα στον εχθρό. Υπήρχαν, βέβαια, δικαιολογημένες ενστάσεις για τη μικρή βοήθεια από την Αγγλία· χαρακτηριστικό είναι ότι ο στρατός είχε ενισχυθεί περισσότερο από τα άφθονα ιταλικά λάφυρα παρά από τη συμμαχική βοήθεια.
Οι αντίξοες καιρικές συνθήκες, το χιόνι και το ψύχος έκαναν κάθε επιχείρηση εξαιρετικά δύσκολη. Η Ελληνική Ανώτατη Διοίκηση, λόγω και των ελλείψεων σε υλικά και πολεμοφόδια καθώς και της δυσκολίας του ανεφοδιασμού, αποφασίζει να αναστείλει τις μεγάλες και επιθετικές επιχειρήσεις μέχρι να βελτιωθεί ο καιρός.Σύμφωνα με τις οδηγίες, μέχρι να βελτιωθούν οι καιρικές συνθήκες, οι σχηματισμοί θα έπρεπε να λάβουν μόνο μέτρα για να ενισχύσουν την αμυντική τους διάταξη, με στόχο να διατηρήσουν τις θέσεις που κατείχαν, ενώ θα πραγματοποιούνταν μόνο μικρές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, ώστε να διατηρηθεί παράλληλα υψηλό το επιθετικό πνεύμα των ανδρών.
Εξαίρεση αποτέλεσε η απόφαση για την κατάληψη της Κλεισούρας σε μια ιδιαίτερα στρατηγική θέση που έλεγχε τη δίοδο προς το εσωτερικό της Αλβανίας. Οι ελληνικές δυνάμεις επιτέθηκαν στις 5 Ιανουαρίου και, ύστερα από σκληρές μάχες μέσα σε χιονοθύελλες και με ελάχιστα εφόδια, κατάφεραν στις 10 Ιανουαρίου να καταλάβουν το πέρασμα της Κλεισούρας.
Ο στρατός πέτυχε νίκη, αν και με βαριές απώλειες, ενώ η περίφημη ιταλική μεραρχία «Τζούλια» καταστράφηκε για δεύτερη φορά. Ήταν τέτοια η σημασία αυτής της περιοχής, ώστε οι Ιταλοί επιχείρησαν, δέκα ημέρες αργότερα, την ανακατάληψή της, χωρίς όμως να το καταφέρουν.
Και όχι μόνο αυτό: το 2ο Σώμα Στρατού κατέλαβε στις 2 Φεβρουαρίου την Τρεμπεσίνα, καθώς και τα υψώματα της γύρω περιοχής — ανάμεσά τους και τα περίφημα 717 και 731. Σε λιγότερο από έναν μήνα, οι Ιταλοί θα μετάνιωναν πικρά που είχαν χάσει αυτές τις τοποθεσίες.
Οι νίκες αυτές αποτέλεσαν τις τελευταίες μεγάλες επιτυχίες του πολέμου, πριν η κατάσταση σταθεροποιηθεί οριστικά. Όμως το τίμημά τους ήταν βαρύ, γιατί είχαν επιτευχθεί με την υπέρβαση των δυνάμεων και των αντοχών του Έλληνα στρατιώτη.
Τα σημάδια κόπωσης ήταν πλέον φανερά, όπως και οι δυσκολίες ανεφοδιασμού και αντικατάστασης στο μέτωπο. Ο στρατός παρουσίαζε φθορά και εξάντληση· οι νίκες είχαν έρθει με βαρύ φόρο αίματος και πολλούς τραυματίες, ενώ τα κρυοπαγήματα, οι ακρωτηριασμοί και οι κακουχίες κάθε είδους είχαν φέρει τους φαντάρους μας στα όρια της ανθρώπινης αντοχής.
Στο μεταξύ, στις 29 Ιανουαρίου πεθαίνει ο Ιωάννης Μεταξάς. Η είδηση προκαλεί μεγάλη συγκίνηση, αλλά και έκδηλη ανησυχία στον λαό. Για μια στιγμή δημιουργήθηκαν ελπίδες για τον τερματισμό της δικτατορίας και τη συγκρότηση εθνικής κυβέρνησης με τη συμμετοχή βενιζελικών και φιλελευθέρων, που είχαν αποκλειστεί από το καθεστώς Μεταξά.Ο βασιλιάς Γεώργιος, με τη σύμφωνη γνώμη των Άγγλων, δεν θέλησε να μεταβάλει την πολιτική κατάσταση εν μέσω πολέμου, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει αναταραχή στο στράτευμα. Έτσι, θα επιλέξει ως διάδοχο του Μεταξά τον Αλέξανδρο Κορυζή, διοικητή της Εθνικής Τράπεζας και πρώην υπουργό Εθνικής Οικονομίας.
Μέχρι και τα τέλη του Φλεβάρη έγιναν μόνο μερικές τοπικές επιχειρήσεις για την βελτίωση των ελληνικών θέσεων για μελλοντικές επιθετικές κινήσεις.Κάποιες προσπάθειες για την κατάληψη του Τεπελενίου θα αποτύχουν εξαιτίας του καιρού αλλά και της ισχυρής αντίστασης του εχθρού που είχε ορθώσει ένα μια ισχυρή γραμμή αμύνης στην περιοχή.
Και ενώ διαδραματίζονται όλα αυτά, ο Χίτλερ εκδίδει νέα οδηγία σχετικά με την επικείμενη γερμανική επέμβαση στην Ελλάδα, με σκοπό να απεγκλωβιστεί το αλβανικό μέτωπο και να αποκλειστεί η πιθανότητα ενίσχυσης των βρετανικών δυνάμεων σε ελληνικό έδαφος. Οι οδηγίες αυτές προέβλεπαν την άμεση προετοιμασία των γερμανικών στρατευμάτων για την εκτέλεση της Επιχείρησης «Μαρίτα», δηλαδή της εισβολής στην Ελλάδα μέσω Βουλγαρίας, με στόχο όχι μόνο τη στρατιωτική υποστήριξη των Ιταλών, που είχαν καθηλωθεί από τον ελληνικό στρατό στην Ήπειρο και την Αλβανία, αλλά και τη διασφάλιση του νοτίου πλευρού της γερμανικής επίθεσης εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία βρισκόταν ήδη στα σχέδια του Χίτλερ. Παράλληλα, επιδιωκόταν να αποτραπεί η εγκατάσταση ισχυρών βρετανικών δυνάμεων στα ελληνικά νησιά και κυρίως στην Κρήτη, γεγονός που θα μπορούσε να απειλήσει τα κρίσιμα για τα γερμανικά συμφέροντα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Ρουμανίας.
Πλησίαζε η άνοιξη… Οι Ιταλοί ετοιμάζονταν να δοκιμάσουν μια τελευταία προσπάθεια, ελπίζοντας να σημειώσουν επιτέλους μια νίκη. Οι Γερμανοί προετοίμαζαν τη δική τους επέμβαση, ώστε να καλύψουν τα νώτα τους ενόψει της μεγάλης επίθεσης στη Ρωσία. Και η Ελλάδα,αν και εξουθενωμένη, θα προσπαθούσε να αντιμετωπίσει και τις δύο επιθέσεις, ελπίζοντας παράλληλα σε ουσιαστική αγγλική βοήθεια.
Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 1941
Χάρτης παραστατικός όπου διεξάγονται οι μάχες.
Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 1941
Πρωτοχρονιά του 1941,αντί για την καθιερωμένη ευχή "Χρόνια Πολλά" οι απανταχού Έλληνες εύχονται "Με τη Νίκη".Ο πόλεμος δεν καταλαβαίνει από γιορτές και σχόλες,συνεχίζεται στο Μέτωπο,ενώ οι γελοιογράφοι με την πένα τους συνεχίζουν να γελοιοποιούν τον θρασύδειλο Μουσολίνι.
Σάββατο 4 Ιανουαρίου 1941
Στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας ο Ιωάννης Μεταξάς με επιτελείς του στρατού.
Στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας εκπληκτικές εικόνες από την πρώτη γραμμή του Μετώπου. Πολλές φορές οι πολεμικοί ανταποκριτές για να εξασφαλίσουν αυτές τις φωτογραφίες, διακινδύνευαν τη σωματική του ακεραιότητα.
Την ίδια ώρα στις εσωτερικές σελίδες διαβάζουμε: "H Παναγιά ευλογεί τον Αγώνα".Πολλές τέτοιες ειδήσεις έφθαναν από το Μέτωπο,ενώ ανάλογες διηγήσεις υπάρχουν σε πολλά γράμματα των στρατιωτών μας."Αχειροποίητος φωτεινή εικών της Παναγίας εφάνη έξαφνα στην θύραν ενός οχήματος".
Σε άλλο σημείο διαβάζουμε τις εκκλήσεις προς τους Έλληνες να δώσουν αίμα για τις μεγάλες ανάγκες που υπάρχουν.Γιατί είναι πολύ το αίμα που χύνεται κάθε ώρα και στιγμή στα αλβανικά βουνά για την ελευθερία.
Στην τελευταία σελίδα υπάρχει ειδική στήλη όπου το Γενικό Επιτελείο θα ανακοινώνει καθημερινά τους ενδιαφερόμενους για την τύχη των συγγενών τους που βρίσκονται στο Μέτωπο.Γιατί πολλοί αγνοούνται και έχουν σταματήσει να επικοινωνούν με τους δικούς τους.
"Κάλτσες,προπαντός κάλτσες",γράφει η ανακοίνωση των Αρχών προς το κοινό.Τα χιόνια και το πολικό κρύο είναι η άλλη πλευρά του πολέμου και οι ανάγκες σε ζεστά ρούχα είναι τεράστιες.Μοιράζεται μαλλί και κλωστές στις γυναίκες που πλέκουν συνεχώς ρούχα και τα στέλνουν στο Μέτωπο.
Σάββατο 11 Ιανουαρίου 1941 "Η Πύλη ανοίγεται προς την τελική Νίκην".Κάθε φορά που καταλαμβάνεται μια περιοχή,οι καμπάνες χτυπούν δυνατά,ο κόσμος ξεσπά και πανηγυρίζει στους δρόμους.
Κυριακή 12 Ιανουαρίου 1941
Ο Στράτης Μυριβήλης, σπουδαίος Έλληνας λογοτέχνης, υπήρξε πολεμικός ανταποκριτής κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. Μετέφερε μέσα από τα ρεπορτάζ του τη ζωή των στρατιωτών στο μέτωπο, τις κακουχίες, τον ηρωισμό και την πίστη τους στην πατρίδα, γράφοντας με ρεαλισμό και συγκίνηση.Οι περιγραφές του ήταν ζωντανές και ανθρώπινες, γιατί ο ίδιος είχε γνωρίσει τον πόλεμο από πρώτο χέρι: πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έζησε τη Μικρασιατική Καταστροφή, εμπειρίες που τον σημάδεψαν βαθιά και τον έκαναν να βλέπει τον πόλεμο όχι μόνο ως στρατιωτικό γεγονός, αλλά και ως ανθρώπινο δράμα.
Τρίτη 14 Ιανουαρίου 1941
Το μέγεθος της αποτυχίας των Ιταλών αποτυπώνεται από τις συνεχείς αντικαταστάσεις των αρχηγών στρατού και των διοικητών στρατιας των Ιταλών. Ο Μουσολίνι καθαίρεσε αρχικά τον στρατηγό Βισκόντι Πράσκα, που απέτυχε στην επίθεση κατά της Ελλάδας, και στη θέση του διόρισε τον Ουμπάλντο Σοντού, ο οποίος επίσης απομακρύνθηκε γρήγορα λόγω της ελληνικής αντεπίθεσης. Τη διοίκηση ανέλαβε στη συνέχεια ο Ούγκο Καβαλλέρο, χωρίς όμως να καταφέρει να αλλάξει την πορεία του πολέμου. Παράλληλα, καθαιρέθηκε και ο αρχηγός του ιταλικού Γενικού Επιτελείου, Πιέτρο Μπαντόλιο, γεγονός που δείχνει το μέγεθος της σύγχυσης και της αποτυχίας της ιταλικής εκστρατείας.Ο Μουσολίνι καθαιρεί τον έναν μετά τον άλλον τους στρατηγούς του...
Σάββατο 18 Ιανουαρίου 1941
Η μεραρχία “Λύκοι της Τοσκάνης” ηττάται και αιχμαλωτίζεται από τους Έλληνες στρατιώτες, σύμφωνα με τα ανακοινωθέντα του Γενικού Στρατηγείου.Παράλληλα, στον υπέρτιτλο αναφέρονται οι επιτυχίες των Βρετανών στο Τομπρούκ και στη Βεγγάζη.
Κυριακή 19 Ιανουαρίου 1941
"Χάρτης των εν Αλβανία πολεμικών επιχειρήσεων". Κάτω δδεξιά:"83η Ημέρα του Αγώνος κατά της φασιστικής Ιταλίας.Το 84ον πολεμικό ανκοινωθέν..."
Ο Εμμανουήλ Ξύγκης ένας από τους νεκρούς του πολέμου
Σε αθηναϊκή εφημερίδα της εποχής («Ελεύθερον Βήμα», 24 Ιαν. 1941) δημοσιεύεται επιστολή της μητέρας του, Ελένης Ξύγκη από τη Νέα Ιωνία, που γράφει στον Ιωάννη Μεταξά:
«…ο υιός μου Εμμανουήλ Ξύγκης σκοτώθηκε στον Ιβάν πολεμώντας για την Πατρίδα…Δεν τον κλαίω γιατί έπρεπε να προσφέρω κι εγώ στον Αγώνα ό,τι πιο πολύτιμο είχα,δεν θα τον ξαναιδώ,αλλά έχω την παρηγοριά ότι εκπληρώθηκε η ευχή που του έδωσα τότε,να νικήσει.Δεν θα τον ξαναφιλήσω,αλλά μου φτάνει που σώθηκε η Ελλάδα μας χάρη στα λεβεντόπαιδά της»· στο ίδιο δημοσίευμα παρατίθεται και η απάντηση του Μεταξά:«Ηρωϊκή μητέρα… το παιδί σου τώρα είναι εις την αθανασίαν…».
Την πιο κρίσιμη στιγμή του πολέμου πεθαίνει ο Ιωάννης Μεταξάς.Ήταν ο άνθρωπος που λίγους μήνες πριν είχε πει το ιστορικό «Όχι» στην ιταλική πρόκληση και είχε εμπνεύσει τον ελληνικό λαό να αγωνιστεί για την ελευθερία. Ο θάνατός του, στις 29 Ιανουαρίου 1941, ήρθε ενώ η Ελλάδα πολεμούσε και το ηθικό του στρατού στηριζόταν ακόμη στη δύναμη του λόγου και της πίστης του.
Η ασθένειά του, μια λοίμωξη του φάρυγγα που εξελίχθηκε σε σηψαιμία, τον κατέβαλε γρήγορα. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, ο πρωθυπουργός άφησε την τελευταία του πνοή στην Αθήνα, χωρίς να προλάβει να δει την έκβαση του πολέμου που ο ίδιος είχε ξεκινήσει με αποφασιστικότητα.
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε βαθιά συγκίνηση σε όλη τη χώρα αλλά και ανησυχία.
.jpg)
Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 1941
Νέα επιτυχία του υποβρυχίου "Παπανικολής",τορπίλισε εχθρικό σκάφος στην περιοχή του Μπρίντιζι.
Οι πολεμικοί ανταποκριτές έπαιξαν καθοριστικό ρόλο κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940–41, τόσο στο μέτωπο όσο και στα μετόπισθεν. Μετέδιδαν ειδήσεις από το πεδίο των μαχών, περιγράφοντας τα κατορθώματα και τη γενναιότητα των Ελλήνων στρατιωτών. Τα ρεπορτάζ τους, που δημοσιεύονταν σε εφημερίδες και μεταδίδονταν από το ραδιόφωνο, εμψύχωναν τον λαό και ενίσχυαν το εθνικό φρόνημα. Παράλληλα, πολλοί ανταποκριτές κράτησαν πολύτιμες σημειώσεις, φωτογραφίες και μαρτυρίες που σήμερα αποτελούν σημαντικές ιστορικές πηγές, προσφέροντάς μας μια ζωντανή εικόνα της ζωής των στρατιωτών μας.Ο Στρατής Μυριβήλης ήταν ένας από τους πιο γνωστούς πολεμικούς ανταποκριτές που κατέγραψε με την πένα του τις εντυπώσεις του από τον πόλεμο.
Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 1941
Οι μέρες του πολέμου κυλούν αργά· το μέτωπο έχει καθηλωθεί και οι πολεμικές επιχειρήσεις περιορίζονται σε μικρής έκτασης συγκρούσεις. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι ειδήσεις που μεταδίδονται από τα άλλα μέτωπα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στην πρώτη σελίδα, η Παναγιά σκεπάζει τον Έλληνα φαντάρο, προσευχόμενη για τη Νίκη και τη Λευτεριά.
Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 1941
Οι εγκληματικές ενέργειες των Ιταλών συνεχίζονται,οι Ιταλοί βομβαρδίζουν τη Θεσσαλονίκη με επίκεντρο την περιοχή της Αγίας Σοφίας με την ιστορική βυζαντινή εκκλησία.Είχε προηγηθεί τα Χριστούγεννα ο βομβαρδισμός της Κέρκυρας.
Γράφονται πολλές ειδήσεις σχετικά με τη στάση της Βουλγαρίας και την πιθανή σύμπραξή της με τη Γερμανία.Είναι φυσιολογικό οι ειδήσεις αυτές να προκαλούν ανησυχία για την εξέλιξη του πολέμου.
Μια μεγάλη εικόνα του «Πατέρα της Νίκης», Ουίνστον Τσώρτσιλ, δεσπόζει στην πρώτη σελίδα. Γίνεται αναφορά στις επιτυχίες των Βρετανών στην Αφρική κατά των Ιταλών, που αποτελούν προμήνυμα για ανάλογες νίκες και στην Ευρώπη. «Πλησιάζει η ώρα της Νεμέσεως διά τους Ιταλούς και εις την Αλβανίαν…».
Γράφει ο πολεμικός ανταποκριτής:
«Είδαμε στρατηγούς και ανώτατους αξιωματικούς να ζουν μια καλογερική ζωή. Εκείνο που τους συγκρατεί στη ζωή είναι το κάπνισμα και λίγο ψωμοτύρι. Η απάθειά τους προκαλεί θαυμασμό, και άθελά του εκείνος που τους αντικρίζει νιώθει δέος. Μπορεί να βομβαρδίζονται συνεχώς από τόνους σιδήρου και εκρηκτικών υλών· Ολύμπιοι αυτοί συνεχίζουν το έργο τους με ψυχραιμία και αξιοπρέπεια».
Αυτή είναι η άλλη πλευρά των αξιωματικών — εκείνων που ηγούνται, που σηκώνουν στις πλάτες τους την ευθύνη και το βάρος αυτού του πολέμου.
Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου
Εντυπωσιακές φωτογραφίες από το Μέτωπο στην πρώτη σελίδα.Οι στρατιώτες μας αντίκρισαν την Αδριατική από ύψωμα που κατέλαβαν."Κοντά είμαστε,λίγο ακόμα και του ρίχνουμε στη θάλασσα...".
Τρίτη 25 Φεβρουαρίου 1941
"ΘΑΛΑΤΤΑ,ΘΑΛΑΤΤΑ! ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΙ ΜΑΣ ΑΝΤΙΚΡΙΣΑΝ ΤΗΝ ΑΔΡΙΑΤΙΚΗ!"
Δευτέρα 3 Μαρτίου 1941
Ο Υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Ήντεν έρχεται στην Αθήνα.Το ζητούμενο βέβαια για την Ελλάδα είναι αν τελικά η μεγάλη Σύμμαχος θα βοηθήσει αποφασιστικά τον διμέτωπο όπως θα εξελιχθεί αγώνα ή θα περιοριστεί σε μερική μόνο παροχή βοήθειας.
Τρίτη 4 Μαρτίου 1941
Η ιταλική εφημερίδα "IL POPOLO D' ITALIA" προαναγγέλει ότι οι γερμανικές δυνάμεις εισέρχονται στα Βαλκάνια και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία,προετοιμάζοντας την επιχείριση "Μαρίτα".
Σάββατο 8 Μαρτίου 1941
Η επιστολή που απέστειλε ο Γεώργιος Α.Βλάχος,εκδότης της "Καθημερινής" στις 8 Μαρτίου 1940 προς τον Χίτλερ ήταν μια ψύχραιμη αλλά αποφασιστική υπενθύμιση του δίκαιου αλλά και άνισου αγώνα των Ελλήνων εναντίον ενός υπέρτερου στρατιωτικά αντιπάλου.Αλλά και την ειλημμένη απόφασή του να μην παραδώσει τη γη του.
«Ο ολίγος ή πολύς Στρατός των Ελλήνων που είναι ελεύθερος, όπως εστάθη εις την Ήπειρον, θα σταθή, αν κληθή, εις την Θράκην. Και τι να κάμη;.. Θα πολεμήση. Και εκεί. Και θα αγωνισθή. Και εκεί. Και θ’ αναμείνη την εκ Βερολίνου επιστροφήν του δρομέως, ο οποίος ήλθε προ πέντε ετών και έλαβε από την Ολυμπίαν το φως, διά να μεταβάλη εις δαυλόν την λαμπάδα και φέρη την πυρκαϊάν εις τον μικρόν, την έκτασιν, αλλά μέγιστον αυτόν τόπον, ο οποίος, αφού έμαθε τον κόσμον όλον να ζη, πρέπει τώρα να τον μάθη και ν’ αποθνήσκη».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου